12 Kasım 2009 Perşembe

kAlbimden ismin geçti, kimseler duymAdı..


Rabbim ne büyük nimetmiş yeniden istanbul' da olmak.. İstanbul'u, denizi içine çekmek, Eyüp sultanı, Sultanahmeti, Süleymaniyeyi, Eminönünü, Galata Kulesini şöyle yürekten selamlamak. O soğuk, ruhsuz şehirde, betonarmelerin ve etliye sütlüye karışmayan etkisiz elaman memur ruhlu insanların arasında ruhumuzu karartmaktan içimizi daraltmaktan başka bişey yapmıyormuşuz meğer.. neyse kendime söylüyorum: kaybedecek bir dakikan bile yok bil !

İlk durak bostancıda güzel bi kahvaltı. Sonrası malum gezmek gezmek gezmek..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder